Şiir #1

İstenmedi kız çocuğu yine de umut var gözlerinde
Binlerce küçük bedeni Arabistan’a gömdüklerinde
Tarihin kirli sayfaları dolu kanla, kederle
Sadece Doğu değil, Batı da suçlu bir yerde

Kas gücüydü bu düzende bir erkeği üstün kılan
Makineler de değiştirmedi, kadındı hep güçsüz olan
Hayalleri söndürülen, fikirlerine ket vurulan
Kadınlardır bu Dünya’da adalete hasret kalan

Dünya’ya geliş sebebin değil çocuk doğurmak
Ancak sen de haklısın, zordu sesini duyurmak
Metrestin, cariyeydin; görevin erkeği doyurmak
Ama şimdi değişen şeylere kafanı kaldır da bir bak

Belki üstümüzdeki baskıya rağmen susuyoruz
Belki de akıllandık, ilk kez ayağa kalkıyoruz
Biz ki her ay bir cinayet, bir tecavüz okuyoruz
Ve yine biz şiddet gören her kadından umutluyuz

Yeri geldi cadı dediler bir ateşe atıldık
O zaman bile sadece birbirimize yakındık
Katliamı normalleştiren zihniyetle sınandık
Ama asırlardır sindirilen o kadınlar yok artık

Çıplaklığı ayıpladılar kadın vücudu kapandı
Ama aç gözleri bir kadının mahremine dahi kaydı
İnsanlık bir çocuğa göz dikecek kadar alçaldı
Ve tecavüzden içeri giren her şerefsiz aklandı

Haklı davamızda bize tarih en büyük tanıktır
Susmayın hemcinslerim, konuşma zamanıdır
Belki sesimizi duyurmak için hayat bize bir şans tanır
Bu yazdığım şiir değil, bir kadının çığlığıdır

*

Tüm hakları saklıdır.®

*
sevgiler,